Mag hij een snoepje?

Mag hij een snoepje?

Vandaag las ik een artikel  wat me weer eens aan het denken zette. Het gaat erover dat kinderen altijd en overal snoep aangeboden krijgen. Of ze nu bij de kapper komen, bij de drogist, bij de buurvrouw of in  een restaurant na het eten (laats was ik in een sushibar; een heel snoepbuffet!).  Daarnaast is het natuurlijk ook net Pasen geweest, zijn er traktaties in de klas, als de juf jarig is komen er alleen maar cup cakes en snoep op tafel en dan vergeten we voor het gemak nog maar even bezoek aan oma’s en opa’s en andere familie.  Voor de goed orde: thuis hebben ze dan nog niks gekregen,  maar ze krijgen natuurlijk wel wat, anders wordt het een verboden vrucht.
Thuis eten is veilig: je hebt zelf in de hand wat je in huis haalt. Ik noem de moeder die met haar kind op consult komt altijd ’de koningin van de supermarkt’; zij bepaalt namelijk wat er in huis is.

Ik probeer mijn jongens zo gezond mogelijk te laten eten met veel fruit en groente maar als ze éen stap buiten de deur zetten wordt dat al weer behoorlijk gecompenseerd. Waarom bieden wij kinderen altijd snoep aan?
Neem nu een gemiddeld verjaardagspartijtje: met alleen een stuk taart en een paar snoepjes kom je niet meer weg. Een gemiddeld verjaardagspartijtje ziet er tegenwoordig als volgt uit:
Eerst krijgen de kinderen taart en dat is geen doordeweekse appeltaart, maar een complete, mierzoete en op maat gemaakte taart, met foto’s bedrukt; of van het kind of een sportclub of popgroep. Het is een prachtig, felgekleurd kunstwerk geworden. Daarna krijgen ze natuurlijk friet met een vette snack. Weer wat later, want het moet wel gezellig blijven, krijgen ze een ijsje: geen raketje of perenijsje maar tocht wel ten minste een cornetto of een magnum. En ondertussen staat er een mega bak met felgekleurd snoep op tafel waar de kinderen naar eigen behoefte in kunnen grabbelen. Die blijkt meestal na een uur al leeg dus wordt die met grote regelmaat bijgevuld. Dan worden de kinderen eind van de middag opgehaald en krijgt iedereen, je raadt het al, een zak snoep mee naar huis! En dat zijn, op z’n zachts gezegd niet een paar dropjes. ‘Een feestje zonder snoep is niet gezellig,’ hoorde ik laatst een moeder zeggen. Nee, natuurlijk hoort er op een verjaardag taart en snoep, maar betekent dat dan ‘hoe meer snoep en ongezonde snacks, hoe gezelliger het is?’

Ik zie dagelijks kinderen in mijn praktijk die door te veel, ongezond eten èn drinken te zwaar geworden zijn. De media staan bol van artikelen over de obesitas epidemie waar we midden in zitten, de desastreuze gevolgen van suiker op de gezondheid en de kankerverwekkende kleurstoffen in snoepgoed. Ondertussen gaan we massaal door met het overal uitdelen van snoep. Kinderen zijn net hondjes, ze eten gewoon door tot ze niet meer kunnen en er misselijk van zijn.
Als iemand je kind snoep geeft, is dat waarschijnlijk niet omdat je kind daar om gevraagd heeft, maar omdat iemand snoep aan je kind wilt geven. Maar waarom eigenlijk? Zegt dat iets over je kind of over de persoon die het aanbiedt. Iets om over na te denken! Wat vind jij eigenlijk? Mag jouw kind elk snoepje aannemen of trek je een duidelijke grens? Ik ben benieuwd!

Worstelt jouw kind ook met zijn/haar gewicht, wordt hij/zij gepest of is omkleden bij gym een hele worsteling? Blijf niet piekeren maar maak een afspraak voor een GRATIS skypegesprek waarin je alle vragen kunt stellen en je zorgen kunt delen.  Je kunt me een berichtje sturen op dit email adres: marielle@kidsopgewicht.nl of me bellen op 06-19 17 33 79. Ik help jullie graag!

Warme groet,

 

Marielle

 

8 Comments

  • Anneke zegt:

    Hallo Marielle,
    Mijn kinderen zijn inmiddels het huis uit, dus ik heb nu niet meer te maken met deze verleidingen, maar ik heb destijds erg mijn best gedaan om ze met weinig suikers op te voeden. Door te benoemen in de kleine supermarkt in onze buurt dat ik niet wilde dat onze kinderen daar snoep kregen aangeboden bij de kassa. Ook later waren de snoepautomaten in de middelbare school mij een doorn in het oog, hoewel ik die discussie niet kon winnen 🙂

    Ik vind het grappig om te zien dat onze dochter hier ook bewust mee omgaat. Onze kleinzoon van 15 maanden krijgt nog vrijwel geen suiker en zout binnen krijgt. Hij kent het nu nog niet, dus hij mist het ook niet. Hij eet super gezond broodbeleg. Na de eerste jaren wordt dat wel lastiger als hij vaker bij anderen is.

    Het kan pas veranderen als ouders zich meer bewust zijn van gezond en ongezond eetgedrag. Dus er ligt wel wat werk op je te wachten!

    • Marielle zegt:

      Dank voor je reactie Anneke! Je dochter heeft jouw voorbeeld overgenomen,mooi. Ja, we hebben nog een hoop werk te verzetten en er is heel veel weerstand.

  • Kim Oostveen zegt:

    Hai,
    Ik heb de eerste jaren mijn zoon zonder suiker opgevoed. Bij zijn opa en oma’s was ik er ook duidelijk in, maar dat heb ik beetje bij beetje losgelaten. Op dat moment zijn ze in een ander huis met andere regels, en mogen ze van elkaar genieten met wat daar (te eten) is. Ook bij zijn vader eet hij meer zoet. Als het de spuigaten uit zou lopen, zou ik hen vragen er iets meer op te letten. Dat merk ik als mijn zoon bij mij thuis om chocola begint te vragen. 🙂 Dit zou ik ook vragen aan mensen ‘verder weg’. Maar ook denk ik, ach, zo’n vaart loopt het niet. En misschien is mijn zoon (3,5 jaar) nog niet in die fase van kinderfeestjes met veel zoet spul. We gaan het zien! Bij de snackbar, kapper etc zeg ik soms ja, en soms nee voor hem. Afhankelijk van of hij al iets gehad heeft, en wat het is. Ook al is het iets dat ik nooit zou kopen, als marshmellows of van die vieze lollies. Soms… hij is er dan zo blij mee. En dan vergeet ie m ergens tijdens het spelen, dan leg ik m weg. hihi. Loopt dus wel los hier, niet te krampachtig over doen, en ik zeg altijd ‘joh, bof jij even dat je dat daar kreeg’ als ie iets wil wat ie bij een ander heeft gehad. En soms stop ik hem plots wat toe, en dan is ie superblij. Dat doe ik eigenlijk ook bij kinderen die bij mij komen. Vooral fruit!

    • Marielle zegt:

      Hi Kim, dank voor je reactie! Fruit is het snoep uit de natuur: toen wij nog in berenvellen rondliepen en we zin hadden in iets lekkers namen we een lekker rode aardbei of blauwe bosbes. Dat verhaal vertel ik altijd in mijn consulten; super dat je je zoon en zijn vriendjes thuis fruit geeft: veel verschillende soorten op een grote schaal: op voor je het weet 🙂

  • Marielle zegt:

    Heel herkenbaar dit Marielle. Ik heb zelf nooit snoep in huis, behalve met verjaardagen.. Dan heb ik trouwens ook een taart met alles erop en eraan, omdat ik nooit snoep in huis haal voor mijn kinderen, vind ik dat ik dit op een verjaardag wel kan doen. Ik merk bij mijn oudste dochter dat ze heel veel snoept, ze weet het overal te krijgen, van opa, oma (die geeft ook extra omdat ik het niet in huis haal, ook heel irritant vind ik dat), ze koopt het van haar zakgeld en bietst bij anderen. Aangeboden snoep zal ze nooit afslaan. Ik heb geen idee hoe ik haar van dit snoepen af kan krijgen, dus al jij een tip hebt heel graag.

    Mijn jongste dochter is totaal niet geïnteresseerd in snoep. Ook zij krijgt veel snoep van opa en oma, maar dat ligt dan gerust een jaar lang vergeten in de kast.

    • Marielle zegt:

      Dank voor je reactie, Marielle, ja heel herkenbaar ook jouw verhaal. Ik zou bij je oudste dochter er vooral niet te veel aandacht aan schenken: zij weet heel goed hoe jij er in zit. Je kunt haar wel prijzen als ze ipv snoep iets anders koopt van haar zakgeld; al is het maar een frutsel voor haar haar of een ander meisjes dingetje. En opa’s en oma’s voeden wel maar niet op! Dat zal helaas niet veranderen, hoewel je best het gesprek aan mag gaan vind ik want bij die generatie zit vaak nog maar weinig bewustzijn.

  • Jantine zegt:

    Hoi Marielle, mijn zoon van 7 vraagt zelf nauwelijks om snoep. Maar ik merk dat hij nu hij wat groter wordt, er meer kinderfeestjes zijn en hij er vaker zelf op uitgaat naar vriendjes, hij het absoluut vaker krijgt aangeboden! Als het mee komt naar huis, ligt het ook bij ons gerust een half jaar in de kast. En dan gooi ik het weg 😉 Ik vind het meevallen met het snoepgedrag van mijn zoon, omdat ik het zelf nauwelijks aanbiedt, alleen bij bijzondere gelegenheden. En ik leg veel uit over waarom je beter niet kunt snoepen, hij snapt dat heel goed. Ben wel benieuwd naar de middelbareschoolperiode, dan heb ik er minder zicht en invloed op en de vriendjes des te meer… Overigens vind ik het promoten van een gezonde boterham lastiger dan snoep vermijden, mijn zoon neigt meer en meer naar boterhammen met chocopasta en hagelslag. We hebben een regel dat er eerst hartig broodbeleg gegeten moet worden, die stelt hij steeds vaker ter discussie en dan wordt het een gezeur of een strijd om toch die gezondere boterham erin te krijgen. Heb je hier een tip voor?

    • Marielle zegt:

      Hai Jantine, dank voor je berichtje! Ik heb nog wel een tip voor je: begin eerst met een boterham met zoet en dan met hartig. Als hij dan na 2 boterhammen (laatste met hartig) nog trek heeft dan weer 1 met zoet ( of hartig als dat de regel is bij jullie). De meeste kinderen merken dat na een boterham met hartig er minder trek is in zoet dan andersom. Succes, laat me weten wat je ervaringen zijn!

Leave a Reply