Mijn stopknop?! Waar zit die??

Mijn stopknop?! Waar zit die??

stopknop

 

Herken je deze situatie? Je hebt net heerlijk bij vrienden  buiten gegeten  en je voelt je lekker gevuld. Dan staat de gastvrouw op en zegt:  verrassing, ik heb nog een heel lekker toetje! En wat zeggen de meeste mensen dan: oh, maar daar heb ik nog wel een plaatsje voor! Vervolgens nemen we allemaal een lepeltje  om dat heerlijk dessert op te eten. Wat gebeurt er dan eigenlijk? We negeren onze stopknop waardoor we meer eten dan we eigenlijk zouden moeten doen.

De ‘stopknop’ is natuurlijk geen echte knop waar we op kunnen drukken maar een orgaantje;  de hypothalamus. De hypothalamus  is een onderdeel van onze kleine hersenen  en het registreert onder meer  of we trek of  honger hebben maar ook of we genoeg gegeten hebben.  Als we vaak het stopknopteken negeren wordt het voor ons steeds lastiger om het signaal te herkennen.

Bij Lekker Pûh!!! leren we kinderen waar de stopknop zit.  Ze worden  er nieuwsgierig naar en gaan het proberen te voelen.  We doen leuke testjes : wanneer heb ik buikhonger en wanneer heb ik hoofdhonger (lekkere trek)? Kinderen leren te stoppen als het stopsignaal komt. Het stopsignaal komt als je rustig eet en goed kauwt na ongeveer 20 minuten.  Je voelt je verzadigd! Vanaf dat moment stop je met eten.

Help je kind onopvallend.

Als ouders willen we niet constant  tegen onze kinderen zeggen dat ze niet zoveel moeten eten. Maar soms is dat wel nodig, bijvoorbeeld op een verjaardag of een feestje omdat het aanbod dan zo groot is,  dat het voor een kind moeilijk is de verleiding te weerstaan.  Een goede tip is om vooraf een code af te spreken waarmee je je kind helpt – zonder dat anderen het merken-  om niet te veel te eten. Dat kan door je kind een knipoog te geven of  even met 2 vingers op je slapen te wijzen waarna je zoon of dochter weet: ok, na dit taartje is hert even genoeg. Voor jezelf en je kind prettiger dan opmerkingen maken als: Zou je dat nu wel doen, Bart? Of  Je moet het zelf maar weten, Lisa, als ik er iets van zeg word je toch boos! Deze uitspraken maken je kind alleen maar verdrietig, moedeloos en onzeker.

Je kunt ook van te voren afspreken: we nemen wel een stukje taart maar geen chips. Of : ik drink water in plaats van cola. Natuurlijk gaat het niet altijd allemaal goed maar daar leren we van. Volgende keer gaat het weer ietsje beter!

Kinderen spiegelen zich ook altijd aan hun ouders: zelf het goede voorbeeld geven  is een van de beste hulpmiddelen voor je kind. Als je als ouder zegt: ‘Nee, dankjewel;  ik heb net een lekker taartje op, ik sla de snackjes even over.’  is dat  een prachtig voorbeeld van de werking van de stopknop!

Ga jij ook  samen met je kind aan de slag met de stopknop? Ik ben heel benieuwd hoe het  gaat! Laat  je het me even weten? Veel succes!

Leave a Reply